Bajkoterapia

DSC_0020    DSC_0003

„Byłem inny. Tysiące razy powtarzałem sobie, że to przecież nie moja wina (…). Przecież taki się urodziłem i nic na to nie poradzę! Wiedziałem, że mam rację, tylko co z tego, kiedy nie potrafiłem się przełamać. Strach i świadomość, że jestem inny, czyli gorszy, były silniejsze.” (Artur Barciś)

Zgodnie z wcześniejszą zapowiedzią dziś zapraszam na krótki post o bajkach terapeutycznych.

Polecam cytowaną na wstępie „Bajkoterapię czyli bajki – pomagajki dla małych i dużych” Katarzyny Klimowicz składającą się z bajek napisanych przez znane i lubiane gwaizdy kina, teatru i telewizji. Autorka proponuje czytelnikowi 14 różnych bajek, spośród których na szczególne wyróżnienie i tym samym uwagę zasługują moim zdaniem 4:

1. „Rubinek” Artura Barcisia – bajka z rozdziału „Jestem inny” będzie idealna dla dziecka, które czuje się gorsze od innych, odrzucane.

2. „Fik i Mik” Rafała Królikowskiego – bajka o rywalizującym ze sobą rodzeństwie.

3. „I będzie jak kiedyś…” Janusza L.Wiśniewskiego – bajka dla dzieci z rodzin, w których obecny jest problem uzależnienia od alkoholu.

4. „Małgosiu, nie jesteś winna” Katarzyny Dowbor – bajka dla dzieci, o których wiemy, że ich rodzice kłócą się, planują rozwód itp.

Wyżej wymienione bajki możecie wykorzystać do pracy terapeutycznej lub czytać własnym dzieciom. Autorka daje też wskazówki i zachęca do napisania własnej bajki terapeutycznej.

Funkcją bajek terapeutycznych jest wesprzeć emocjonalnie dziecko, pomóc mu uwierzyć we własne możliwości oraz pokazać co może uczynić, żeby rozwiązać zaistniały problem czy poradzić sobie w trudnej dla niego sytuacji. Jak zaznacza Klimowicz „nie każda bajka terapeutyczna pomoże zawsze i każdemu dziecku. Do jednego trafi, do innego nie.” Sama to obserwuję w swojej pracy. Czasami czytamy z dzieciakami jakiś tekst i to jest to, co do nich trafia, sprawia, że się zaciekawią, słuchają, potem chętnie rozmawiają. Z kimś innym lub z inną grupą to samo natomiast nie działa. Ale myślę, że dotyczy to nie tylko bajek terapeutycznych i np. nauczyciele wiedzą, o czym mówię (piszę).

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *