Prokrastynacja czyli „Zrobię to potem.”

Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn

prokrastynacja

„Zrobię to zaraz, potem, jutro.” – Odpowiadasz, gdy ktoś bliski prosi Cię o zapłacenie rachunków lub gdy myślisz o dokończeniu ważnego zadania z pracy. Mówisz i kropka. I nic nie następuje. Nie wykonujesz tego co miałeś. Zamiast tego stwarzasz sobie sam przeszkody, odwlekasz i… odwlekasz.

A potem w ostatniej chwili udaje Ci się wykonać przelew, więc cudem unikasz kary za spóźnienie się. Lub maleją Twoje szanse na to, że spotka Cię pochwała lub inna nagroda za zadanie, które będziesz kończył w pośpiechu, pod presją czasu. Czujesz wówczas adrenalinę i dreszczyk emocji? Wbrew pozorom jednak wcale nie działasz tak efektywnie, jak wtedy gdybyś wykonywał swoje zadanie na spokojnie. Prawdopodobnie popełnisz po drodze kilka błędów, których można byłoby uniknąć. Brzmi znajomo?

Czy zwlekasz? Spóźniasz się i stale odkładasz wszystko na potem?

Sprawdź, czy masz skłonność do prokrastynacji. Odpowiedz sobie szczerze na poniższe pytania (oprac. Agnieszka Chrzanowska w „Zaplanuj rok…”):

1. Często spóźniam się na umówione spotkania.

2. Czekam z wykonaniem zadań do ostatniej chwili, bo dostarcza mi to adrenaliny.

3. Wiem, co powinienem robić, by nie przekraczać terminów, ale po prostu tego nie robię.

4. Nie potrafię podejmować decyzji.

5. Mam wokół rozłożone mnóstwo rzeczy i trudno mi się zorganizować w pracy, w domu i w życiu w ogóle.

6. Mam problem z ustalaniem, ile czasu potrzebuję na wykonanie zadania.

7. Trudno mi się zorganizować i rozpocząć działanie, więc po prostu tego nie robię.

8. Koncentruję się na krótkotrwałych i natychmiastowych przyjemnościach, nie myślę o długoterminowych pozytywnych skutkach wykonania zadania.

9. Ludzie wiedzą, że zwykle się spóźniam. Jeśli ktoś wywiera na mnie presję i pogania mnie, wcale się nie spieszę – nikt nie ma prawa mówić mi, kiedy mam coś zrobić.

10. Życie jest krótkie – chcę się nim nacieszyć teraz.

Jeśli zgadzasz się z większością stwierdzeń, to najprawdopodobniej masz skłonność do prokrastynacji – to celowe odwlekanie, odkładanie spraw, które pociąga za sobą różne koszty, w tym zdrowotne i finansowe.

Pocieszające jest to, że prokrastynacja dotyczy wielu ludzi, kobiet i mężczyzn, w różnym wieku i różnych kultur. Problem odwlekania częściej charakteryzuje osoby pracujące umysłowo, z niską samooceną, martwiące się o to, jak odbierają i oceniają je inni ludzie. Prokrastynatorzy wkładają wiele wysiłku w to, by nie robić tego, co powinni, dlatego nie są to osoby leniwe!

Dobra wiadomość jest taka, że można oduczyć się chronicznego zwlekania, m.in. poprzez naukę planowania krok po kroku, a także dzięki pomocy bliskich, którzy nie będą wyręczali i załatwiali spraw za kogoś, kto się wcale do nich nie spieszy.

pobrany-plik

Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn

2 Comments

    1. Aleksandra Karczmar Aleksandra Karczmar

      Ja osobiście uważam, że w przypadku osoby, która chronicznie odwleka, nie jest najlepszym pomysłem doradzanie jej, aby rozpoczęła wykonanie zadania od najtrudniejszych, najbardziej nieprzyjemnych jego części, jak to radzi autorka ww. filmiku. W moim przekonaniu to może jedynie chronicznego odwlekacza zniechęcić, bo zamiast metody małych kroków ma od razu skoczyć na głęboką wodę…. Mnie to nie przekonuje. Uważam raczej, że bardziej sprawdzi się tutaj rozpoczęcie pracy od zadań łatwych, szybkich do wykonania, ponieważ wówczas osoba widzi ich natychmiastowe efekty i to zachęca ją do dalszego wysiłku.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *