I cho\u0107 \u201eto niemo\u017cliwe, ale istnieje jakie\u015b p\u00f3\u017aniej.\u201d<\/p>\n
P\u00f3\u017aniej, kt\u00f3re nie jest ju\u017c przesz\u0142o\u015bci\u0105… <\/span><\/span><\/span><\/p>\n Czujesz si\u0119 sam.<\/strong> <\/span><\/span><\/span><\/p>\n Niezrozumia\u0142y. Samotny, cho\u0107 przecie\u017c sam stronisz od ludzi. Nie mo\u017cesz spa\u0107 spokojnie. Nie umiesz \u017cy\u0107 normalnie. Tak jak to by\u0142o PRZED. Wspomnienia trzymaj\u0105 Ci\u0119 na uwi\u0119zi… Rozci\u0105gaj\u0105 si\u0119 a\u017c po horyzont…<\/span><\/span><\/span><\/p>\n O czym marz\u0105 dziewczynki, kiedy s\u0105 ma\u0142e?<\/strong><\/p>\n W dzisiejszych czasach to chyba do\u015b\u0107 trudne pytanie. Kiedy\u015b co druga chcia\u0142a by\u0107 fryzjerk\u0105, za to ch\u0142opiec \u2013 stra\u017cakiem lub policjantem. Policjantem \u2013 tak w\u0142a\u015bnie odpowie Maniek swojej siostrze, po czym szybko poprawi si\u0119, \u017ce jednak nie. Tak naprawd\u0119 to chcia\u0142by zosta\u0107… \u017co\u0142nierzem. Stworzona w dzieci\u0144stwie wizja przysz\u0142o\u015bci spe\u0142ni si\u0119, jednak stanie si\u0119 dla bohatera ksi\u0105\u017cki \u201eHoryzont\u201d prawdziwym przekle\u0144stwem. Nagle bowiem okazuje si\u0119, \u017ce po wojnie i \u017cyciu w Afganistanie nie ma ju\u017c nic innego. Nic co mog\u0142oby si\u0119 r\u00f3wna\u0107 z tamtym \u017cyciem. Wszystko co jest PO, jest inne, obce, niezrozumia\u0142e. Tacy s\u0105 ludzie dooko\u0142a, nawet, a mo\u017ce zw\u0142aszcza ci najbli\u017csi. Ich blisko\u015b\u0107 jakby k\u0105sa i dzia\u0142a bardziej jak odrywanie zaschni\u0119tego plastra ni\u017c jak koj\u0105cy opatrunek\u2026<\/p>\n Mo\u017ce dlatego \u0142atwiej znie\u015b\u0107 obecno\u015b\u0107 kogo\u015b zupe\u0142nie obcego, przypadkowego. Takiej s\u0105siadki na przyk\u0142ad \u2013 Zuzy, kt\u00f3ra jest obok, ale tak jakby jej nie by\u0142o. Nie narzuca si\u0119, nie jest nachalna, nie pyta zbyt wiele. Nie wymaga niczego od Ma\u0144ka, kt\u00f3ry sam wymaga od siebie zbyt wiele. Bo niby daje sobie taryf\u0119 ulgow\u0105 po tym wszystkim, co prze\u017cy\u0142 i wida\u0107 to w \u201elajtowym\u201d stylu \u017cycia, kt\u00f3ry dobrowolnie przyjmuje, ale tak naprawd\u0119 bardzo wysoko stawia sobie poprzeczk\u0119. Chce zmierzy\u0107 si\u0119 ze wspomnieniami, ujarzmi\u0107 je, okie\u0142zna\u0107. Okazuje si\u0119 w\u00f3wczas, \u017ce to niemo\u017cliwe. Przesz\u0142o\u015b\u0107 odciska zbyt silne pi\u0119tno na tera\u017aniejszo\u015bci, parali\u017cuj\u0105c ka\u017cdy nowy ruch Ma\u0144ka. Bohater zastyga, jakby zatrzyma\u0142 si\u0119 w TAMTYM czasie i miejscu. Wizje, wspomnienia, sny, to wszystko sprawia, \u017ce wci\u0105\u017c na nowo TAMTO prze\u017cywa. Od nowa w swojej g\u0142owie. Przesz\u0142o\u015b\u0107 wype\u0142nia w niej ca\u0142\u0105 woln\u0105 przestrze\u0144 tak szczelnie, \u017ce nie ma ju\u017c miejsca na nic co dzieje si\u0119 TU i TERAZ. Przesz\u0142o\u015b\u0107 snuje si\u0119 a\u017c po horyzont sprawiaj\u0105c, \u017ce bohater nic innego nie dostrzega. \u017byje jakby obok tego, co si\u0119 dzieje, nie do ko\u0144ca \u015bwiadomie i w pe\u0142ni. Czasem ma ochot\u0119 znikn\u0105\u0107. Maniek m\u00f3wi o sobie: \u201eja nie jestem ani modny, ani funkcjonalny, mam trzydzie\u015bci sze\u015b\u0107 lat, problemy ze snem i zesp\u00f3\u0142 stresu pourazowego, cho\u0107 w papierach napisali mi, \u017ce nie.\u201d<\/p>\n Zupe\u0142nie inna jest Zuza, cho\u0107 te\u017c zagubiona w dzisiejszym \u015bwiecie.<\/strong><\/p>\n Jej \u017cycie jest bardziej uporz\u0105dkowane, ma sta\u0142\u0105 prac\u0119 i babci\u0119, kt\u00f3r\u0105 si\u0119 opiekuje. Jednak kiedy rodzinna tajemnica zaczyna wychodzi\u0107 na jaw, Zuza traci grunt pod nogami i zaczyna coraz bardziej zag\u0142\u0119bia\u0107 si\u0119 w przesz\u0142o\u015b\u0107. Przesz\u0142o\u015b\u0107 zacznie na r\u00f3wni miesza\u0107 si\u0119 z tera\u017aniejszo\u015bci\u0105, a fakty, dot\u0105d nieznane, silnie wp\u0142yn\u0105 na \u017cycie dziewczyny.<\/p>\n Okazuje si\u0119, \u017ce \u201eWystarczy jedno \u201enic\u201d, by uderzy\u0142 piorun.\u201d (H. Hesse)<\/p>\n Tym nic mo\u017ce by\u0107 cokolwiek.<\/p>\n Co\u015b co odmieni nasze \u017cycie na zawsze.<\/p>\n Nada mu nowe tory lub sprawi, \u017ce wypadniemy z tych starych.<\/p>\n Maniek nigdzie nie potrafi poczu\u0107 si\u0119 tak (samo) dobrze, jak na wojnie.<\/p>\n Chce spisa\u0107 swoje wspomnienia, ale one mu na to nie pozwalaj\u0105.<\/p>\n Wreszcie jednak znajdzie spos\u00f3b na to, by upora\u0107 si\u0119 z trudn\u0105 i bolesn\u0105 przesz\u0142o\u015bci\u0105, co jest buduj\u0105ce, bo pokazuje, \u017ce mo\u017cna tego dokona\u0107.<\/p>\n